Ik heb een bezoek gebracht aan het hoofdkantoor van de organisatie Unnayan. Iedereen was er, d.w.z. de secretaries Rashmi Mohanty met zijn team van 9 gemotiveerde mensen. Het is leuk te merken dat er bijna geen personeel is weggevallen t.o.v. mijn laatste bezoek. Hieronder volgt een overzicht en korte samenvatting van de bezochte projecten.

Overheidsprogramma

Toen ik er was, waren ze bezig met de uitvoering van een overheidsprogramma, namelijk de installatie van 1200 toiletten. De overheid geeft voor 1 toilet een subsidie van 2200 Rs, de familie legt 300 Rs bij. De kost van een toilet is 2400 Rs dus de winst voor Unnayan is 100 Rs per toilet.

Pani Panchayat: irrigatie, boerencomité

In het totaal heeft Unnayan 5 irrigatiesystemen aangelegd. Ik heb een bezoek gebracht aan een irrigatie achter het kantoor van 150.000 m2 en een vergadering gehad met enkele boeren. Op deze gronden zijn in totaal 12 boeren werkzaam. De boeren beheren het project onafhankelijk en kunnen goed voorzien in het onderhoud van de pomp en de machine. Hiervoor hebben ze een groepsrekening waar ze verplicht zijn om te sparen en daar kunnen de leden van lenen. Dankzij de irrigatie zijn er drie oogsten per jaar. Unnayan geeft de boeren training: 2 à 3 sessies/jaar over diverse thema’s. Er is ook een testveld van Unnayan van hybride paddi. De boeren zijn zeer tevreden over de trainingen die gefaciliteerd zijn door de overheid. Ze krijgen nog steeds training als er een nieuwe hybride of plantsoort op de markt komt. Ze willen graag op de hoogte blijven van nieuwe methoden. Nu krijgen ze dit gratis, maar indien nodig willen ze er ook voor betalen. Ze hebben ook subsidies gekregen van de overheid voor een ploegmachine, 90% overheid, 10% boerengroep. Er is zeker vooruitgang merkbaar! Vroeger moesten ze elders gaan werken om genoeg eten te hebben voor hun familie. Nu kunnen deze boeren voorzien in eigen behoefte en kunnen ze hun naaste familie helpen + gedeelte van oogst vermarkten. De grootste vooruitgang is dat alle kinderen naar school gaan. De mensen willen echt dat hun kinderen een ander leven tegemoet gaan en beseffen heel goed dat dit enkel kan door onderwijs.

Microkredieten

Er werden Zelf Help Groepen (ZHG) opgericht omdat die een betere toegankelijkheid hebben bij banken. Banken hebben er meer vertrouwen in omwille van de garantie van gans de groep, betere terugbetaling, minder risico dat projecten mislukken. Op die manier kunnen groepen sparen en zelf initiatieven nemen. De boeren kunnen dan op hun beurt lenen bij de groep. De algemene werking van de ZHG is zeer goed, goede samenwerking en overdracht van kennis onderling in de groep.

Educatie

Op dit vlak is er een fantastische evolutie merkbaar! De motivatie van de ouders is heel sterk veranderd. 90% van de dorpen hebben hun eigen school, kinderen van 5 jaar tot 21 jaar gaan naar school. Daar leren ze schrijven, lezen, tellen in zowel hun lokale taal als in orrisa en engels. De meeste jongeren gaan na de basisschool ook naar de secundaire school. Omdat de ouders vaak analfabeten zijn en hun kinderen niet kunnen helpen met hun studies, zijn er avondscholen opgestart waar een leerkracht hen bijstaat met huistaken en bijscholing geeft indien nodig.

Sabai

6 à 7 dorpen zijn voorzien van touwmaakmachines. De verkoopprijs van 1 kg koord is 35 Rs. De dorpen die electriciteit hebben kiezen voor het persen van salblaren omdat daar meer valt mee te verdienen. 90% van dorpen hebben electriciteit.

Sal

In ons programma waren er 21 salpersmachines voorzien, nu zijn er 150 machines aanwezig. Deze zijn via groepsleningen of individueel aangekocht. Ze hebben ook training gekregen van de ZHG opgestart door Unnayan. Zodoende wordt de kennis doorgegeven. De werking is zeer goed, er zijn veel nieuwe machines en de mensen zijn tevreden.

Geiten

In totaal zijn er 5-6 families die geiten kweken. Dit gaat enkel als er voldoende plaats is om de dieren ’s nachts in een schuur te laten overnachten omdat er in de regio veel vossen en ook soms tijgers zijn (ik heb ze gelukkig nog niet ontmoet). Unnayan heeft een bok aangekocht om grotere en sterkere geiten te kweken. De meeste families hebben 4 tot 6 geiten voor eigen consumptie. Er is een tekort aan dieranartsen in de regio en geiten moeten ingeënt worden tegen diverse ziekten, kostprijs: 400 Rs / consultatie.

Kippen

Elke familie heeft voor eigen consumptie kippen, niet voor commercialisering.

Koeien

Koeien worden vooral gebruikt om de rijstvelden te bewerken en niet voor melkproductie.
Na de geboorte van een kalf geeft een koe max 3 liter melk/dag. Dan wordt er een liter gemolken voor eigen gebruik, de rest is voor het kalf. De prijs van een koe: 10.000 tot 15.000 Rs afhankelijk van het gewicht.

Marketing

De handelaars komen tot de dorpen. Wanneer de mensen zelf naar de dichtsbijzijnde marktplaats gaan kost het hen meer tijd dan dat het opbrengt. Er zijn enkele goede onderhandelaars in elk dorp die eerst de prijs aftasten en doorzeggen tegen de rest zodat ze allemaal voor dezelfde prijs hun goederen kunnen verkopen. Het is wel een individuele verkoop, omdat er toch een verschil is in kwaliteit en er zijn dus verschillende prijzen. Misschien moeten ze in de toekomst toch overwegen om de goederen te centraliseren in een coöperatief die goederen aankoopt en nadien verder verkoopt.

Individuele initiatieven

De laatste 2 jaar hebben enkele lokale mensen, zonder hulp van Unnayan zelf initiatief genomen. Een voorbeeld is een bananenplantage waarvoor een familie een lening is aangegaan van 25.000 Rs voor de installatie van een waterboring met handpomp en de aanplanting van bananenbomen. Na 2 jaar hebben ze reeds 12.000 Rs terugbetaald, ze zijn dus zeer winstgevend. Bijna alle families hebben een kitchengarden met groententeelt voor eigen gebruik.

Alcoholgebruik

Dit is nog steeds een probleem, maar toch al veel minder. Vooral de vrouwen komen ertegen in opstand. Vroeger werd er dagelijks veel gedronken, nu vooral tijdens festiviteiten. Bij alcoholproblemen wordt het vaak in groep besproken en een oplossing gezocht. In geval van mishandeling gebeurt het ook dat de vrouw initiatief neemt om te scheiden. Aan dit probleem moet veel aandacht besteed worden, de mannen moeten zelf ook overtuigd zijn en het moet ook besproken worden in mannengroepen. Qua geweld is er ook zeker een verbetering merkbaar.

Bosbeheer

Zoals ik vernomen heb tijdens mijn bezoek is deze werking zwak. Dit moet opgelost worden, eventueel door een reglement op te stellen voor de gebruikers. Voor gecontroleerde kapping is het misschien aangewezen om iemand of verschillende mensen met kennis verantwoordelijk te stellen om de bossen te controleren.

Jeugd en emigratie

Ik vroeg tijdens een bijeenkomst aan enkele gezinnen hoe ze de verbetering kunnen aantonen. Hierop kreeg ik meestal te horen dat er nog maar weinig emigratie is van jongeren naar de steden. Weinigen trekken definitief naar de steden, soms wel voor een paar weken om extra bij te verdienen. Tijdens mijn bezoeken waren er dan ook veel jonge mensen aanwezig.

Contacten met de overheid

Er zijn reeds veel projecten gerealiseerd, er is in bijna alle dorpen electriciteit. Het is belangrijk om de steun van de overheid te maximaliseren. Het is hiervoor aan te raden om een groep van leiders te vormen om een algemene planning te maken van de regio en met de overheid te bespreken wat waar nodig is en wat de prioriteiten zijn. Tot nu toe gebeurt dit individueel of met steun van Unnayan. Voor meer onafhankelijkheid dient deze aanvraag in groep te gebeuren, zo staan ze sterker. De watervoorziening moet besproken worden, momenteel is er een tekort aan drinkbaar water en irrigatie.

Wierookstokjes

De laatste avond heb ik een vergadering gehad met enkele vrouwengroepen. Het gaat om 8 groepen, met 14 tot 16 vrouwen per groep. Meestal hebben zij geen grond of zeer kleine eigendom en onvoldoende inkomsten om rond te komen. Ze moeten dan buiten het dorp gaan werken na de oogst van rijst. Unnayan heeft groepen gevormd en hen avondwerk gegeven, het maken van wierookstokjes. Zo kunnen ze gans het jaar na hun dagelijkse taken 's avonds nog bijverdienen.

Conclusie

Ik was zeer aangenaam verrast door de vele positieve veranderingen. Het begon reeds bij mijn aankomst, toen ik al de vroegere staffleden mocht begroeten. Dit was al een zeer goed teken en dit is ook belangrijk, in goede organisaties is er weinig verloop van personeel. Dit is zeer belangrijk voor de dorpelingen, zodat er vertrouwen kan groeien. Zoals vroeger heb een gemotiveerd en sociaal geëngageerd team gezien, fantastisch na al die jaren.

Over de uitvoering van de verschillende doelstellingen en de behaalde resultaten kan ik hen op enkele details na enkel van harte feliciteren. Het belangrijkste doel, de lokale tribals mondig maken, voldoende kennis en inkomen geven zodat ze een onafhankelijk leven tegemoet gaan, is in al de dorpen van het project behaald. Tijdens mijn bezoek aan de vrouwengroepen, wisten zij mij snel duidelijk te maken hoe hun toekomst veranderd is. Alle ZHG hebben een bankrekening, de meeste families een eigen rekening, ze motiveren hun kinderen voor onderwijs, er is weinig emigratie van de jeugd en alcoholisme is zeer fel verminderd. Dit zijn fantastische resultaten.

Er is een zeer sterk groepsgevoel, de mensen helpen elkaar indien nodig. In noodsituaties geven de dorpelingen een lening aan de leden van de groep, dit om de grote onkosten te kunnen overbruggen. Indien er een familie persoonlijke problemen heeft, wordt dit gezamelijk opgelost.

Ik wil als slot iedereen bedanken voor het hartelijke onthaal, de open communicatie en informatie. We willen hen nog veel succes wensen bij de realisatie van hun projecten. We hopen dat de bewoners van de regio kunnen vooruitblikken naar een betere toekomst en willen de medewerkers van Unnayan bedanken om hen hierin te steunen en helpen.

Veel warme groeten en veel succes toegewenst!

Hilde Van kerckhoven
Solidinternational